
استاد محمّد صاحبنظر؛ در سال 1322 در شنب غازان بهدنیا آمدند، نوهی حاج نائب، بزرگ محلهاند.
تحصیلات عالی خود را در رشتهی ادبیات پشت سر گذاشتند؛ در سطح دبیرستان عربی و در دانشگاهها و دانشکدهی ادبیات، ادبیات تدریس میکردند در مدّت کمی که شهردار علمدار-گرگر بودند اقدامات بزرگی همچون ادغام علمدار-گرگر و کشیدن خیابان متصّل را انجام دادند.
ایشان در دههی چهل انجمنی را بههمراهی بزرگان محلّه در شنب غازان احداث کردند؛ در راه ترقّی شنب غازان بسیار زحمت کشیدند و بارها حقوق غصبشده از شنب غازان را برگرداندند.
برای تپههای گۆنبز که بهعلت بیتوجهی به زبالهدان تبدیل شده بود و عامل بسیاری از بیماریها میگشت با تلاش بسیار حکم تسطیح گرفتند.
مدرسههایی که در گۆنبز ساخته شد باتلاش ایشان و جهت آسایش کودکان و جوانان شنب غازانی بود.
با مشقت زیاد مجوز ساخت مرکز درمانی در شنب غازان که همان بهداری هست را گرفتند.
برق به شنب غازان کشیده شد.
با کمک شیرزنان محله، محله لولهکشی آب شد.
تاکسی شبانهروزی جهت مساعدت اهالی دایر گشت.
و بسیار اقدامات دیگر...
استاد صاحبنظر هماکنون بازنشسته شدهاند ولی خانهی ایشان هنوز هم محفلی برای ادبدوستان بهشمار میآید و پای صحبت ایشان نشستن لذّتی دارد وصفناشدنی؛ بهراستی که آقای صاحبنظر استاد سخن و ادب شنب غازان میباشند.